نتايج بررسی های انجام گرفته در تحقیقات نشان ميدهند که قانون صـدور گواهينامـه رانندگی موقـت ب ۱ در كاهش يافتن تعداد تصادفات در رانندگان مؤثر بوده است. ولي نکته حايز اهميت اين است که در سال دوم پس از اجراي قانون صـدور گواهينامـه رانندگی موقـت، نـسبت تصادفات منجر به مرگ در مقايسه با سال اول پس از اجراي قـانون، اندكي افزايش داشته، ولي به ميزان قبل از اجراي آن نرسيده اسـت.

ايــن مــسئله ســؤال زيــر را بــه ذهــن متبــادر مــيســازد کــه آيــا محدوديتهاي اعمال شده توسط قانون در دارنـدگان گواهينامـه ب ۱ موقت رعايت ميشود؟ پاسخ به اين سؤال آسان نيست و نيـاز بـه انجام مطالعات مشاهده اي با طراحي هاي پيچيده تر دارد. به طور کلي، عوامل مرتبط با کاهش مصدوميتها به دنبال قانون صدور گواهينامه موقت ب ۱ به دو دسته کلي قابل تقسيم هـستند: کاهش مواجهه با خطر و رانندگي ايمن تر. در مورد کاهش مواجهه با خطر، لازم به ذکر اسـت کـه محـدوديتهـاي ويـژه اي کـه در دوره گواهينامه موقت اعمال ميشوند، به جهت کاهش برخورد با شـرايط پرخطر طراحي شده اند تا زماني که راننده بـه درجـه اي از مهـارت و تجربه برسد. محدوديتهاي تردد شبانه، خطر رانندگي را در نور کم و ناکافي و همچنين رانندگي با خستگي را کاهش ميدهند. نبودن همزمان مسافر جوان در اتومبيل دارنده گواهينامه موقت و تـأثير حـضور دو جـوان در کنـار يکـديگر احتمـال خطـردار شـدن رانندگي را کاهش ميدهد. در رانندگي ايمن نيز عناصري در صـدور گواهينامه رانندگی موقت که باعـث رعايـت ايـن موضـوع مـيشـوند، شـامل برخورد با متخلفـان و صـادر نکـردن گواهينامـه رانندگی دائـم بـراي آنهـا و رسيدن به گواهينامه رانندگی دائم (حتی در صدور گواهینامه بین المللی)، چند مرحله اي است. دريافـت گواهينامـه رانندگی دائم، در صورت نداشتن تخلـف در دوران گواهينامـه رانندگی موقـت، باعـث برانگيختن انگيزه هاي تخلف نکردن است. فراهم آوردن فهرست بازبيني براي والدين و ترغيب آنها در عمـل به موارد موجود در فهرست بازبيني در اعمال محدوديت بر رانندگان مبتدي جوان، يکي از برنامه هايي است که مـيتوانـد مکمـل صـدور گواهينامه رانندگی موقت باشد. نتايج يک ارزيابي نشان دادنـد کـه همکـاري توأمان والـدين و راننـدگان جـوان، محـدوديتهـاي بيـشتري را در رانندگي نسبت به گروه مقايسه به اجرا مـيگذارنـد. البتـه ايـن احتمال نيز وجود دارد كه با اعمـال محـدوديت و سـخت تـر کـردن روشهاي دريافت گواهينامه رانندگی دائـم، افـراد بـدون داشـتن گواهینامه رانندگی نيز اقدام به رانندگي كنند، که در آن صورت، براي برخـورد با متخلفان، نياز به حضور مؤثرتر پليس راهنمايي و راننـدگي باشـد.

نتايج مطالعه اي نشان داده اند که در قبل و بعد از اعمال قانون صدور گواهينامه رانندگی موقت درصد تصادفاتي که در آن رانندگان فاقد گواهينامه رانندگی بوده اند تغييري نکرده است. چنانچه با اعمال قانون صدور گواهينامه رانندگی موقت شاهد کاهش موارد مصدوميتهاي ناشي از حوادث ترافيکـي باشـيم، دليـل آن ممکـن است کمتر رانندگي کردن افراد داراي گواهينامه رانندگی موقت باشـد. بـراي معلوم کردن اين مسئله، بايد تعداد سوانح بـر حـسب مـسافت طـي شده بررسي شوند که متأسفانه اطلاعـاتي در مـورد آن در دسـترس نيست؛ گرچه ميتوان با اجباري کردن رانندگي با حـضور نـاظر بـه مدتي معين اين مسئله را تا حدي برطـرف کـرد. صـدور گواهينامـه رانندگی موقت قبل از دريافـت گواهينامـه رانندگی دائمـي، بـراي راحـت وارد شـدن رانندگان مبتدي به محـيط ترافيکـي، تحـت شـرايط کنتـرل شـده طراحي شده است تا آنها به تدريج تجربه رانندگي مـشکلتـر را بـه دست آورند. تجربه، براي پرورش مهارتهاي رانندگي، کاملاً ضروري است و بالا رفتن سطح تجربه باعث کاهش خطر تـصادف مـيشـود. بنابراين مبتديان، نياز به کسب تجربه با رانندگي بيـشتر دارنـد کـه اين امر، در عين حال، ممكن است آنها را در معرض تصادفات بيشتر قرار دهد. عامل مورد توجه اين است که آنها تجربه لازم را به دسـت آورند، ولي در معرض کمترين خطر قرار گيرند. با اين فلـسفه لزوم اجراي برنامه صدور گواهينامه موقت قبل از دريافت گواهينامـه دائم احساس ميشود. بنابراين، ارزيابي اين ساز و كـار نيـز ضـرورت دارد تا در همان زمان که کارآمدي آن مورد بررسي قرار مـيگيـرد، افقهاي جديدي را نيز بـراي پـژوهش و بهينـه کـردن سـاز و كـار موجود، در اعمال يا لغو محدوديتهـا در زمـان دريافـت گواهينامـه رانندگی موقت، روشن سازد. رانندگان زير ۲۰ سال، در مقايسه بـا راننـدگان مسن تر، توانايي کمتري در ارزيابي خطرهاي زمان رانندگي دارنـد و رانندگي پرخطر در آنها بيشتر است، در حالي كه خود فکر ميکنند خطر تصادف براي آنها کمتر است. همچنين بيشترين احتمال تصادف در يک ماه اول پس از دريافت گواهينامه رانندگی گزارش شده است. پس از آن، به صورت ناگهاني، به مدت چند ماه کاهش در تصادفات رانندگی وجود داشته و سپس کـاهش، تـدريجي بـوده اسـت. از سـال ۱۹۸۷ مــيلادي نظــام دريافــت گواهينامــه رانندگی دائــم در نيوزيلنــد، ۳ مرحله اي شد که شامل موارد زير بوده است: در مرحله اول، پـس از گذراندن يک آزمون نظـري و معاينـه چـشم، راننـده مبتـدي بايـد همواره با يک ناظر (کـسي کـه حـداقل ۲۰ سـال سـن داشـته و از داشتن گواهينامه رانندگی دائم وي حداقل ۲ سال گذشـته باشـد) راننـدگي کند. مدت اين دوره ۶ ماه است كه پس از آن وارد مرحله گواهينامه رانندگی مشروط (موقت) مـيشـوند. در ايـن مرحلـه کـه ۱۸ مـاه بـه طـول مي انجامد، براي رانندگي در شب و حمل مسافر زيـر ۲۰ سـال (بـه شرطي که فرد ناظري در اتومبيل نباشـد) محـدوديت وجـود دارد و سطح الکل خون راننده حداكثر تا سه صدم در صد ميليگرم است. پس از اتمام اين دو دوره، براي شخص متقاضي، به شرط گذراندن آزمون رانندگي، گواهينامه دائمي صادر مـيشـود. نتـايج حاصـل شـده در نيوزيلند حاکي از آن هستند که اعمال صدور گواهينامه رانندگی موقت به ۸ درصد کاهش در مصدوميتهاي ناشي از سـوانح ترافيکـي در يـک دوره ۵ ساله منجر شده است که البته اين مقدار کاهش ميتوانـد بـه دليـل کاهش برخورد با عوامل خطر بوده باشد. در مطالعه اي که در کانادا صورت گرفته، ميزان تصادفات سرانه در رانندگان زير ۲۰ سال، در مقايسه با گروه کنترل (بـالاي ۲۵ سـال) پس از اجراي قانون گواهينامه موقت، ۲۴ درصد کاهش داشته است. اين کاهش ميزان تصادفات سرانه تنها به راننـدگان جـوان منحـصر نبوده و براي کليه افرادي هم که گواهينامـه موقـت دريافـت کـرده بودند صدق ميکرده اسـت؛ در صـورتي کـه در ايـن مطالعـه، ميزان تصادفات سرانه در رانندگان زير ۲۳ سال، در مقايسه با گـروه کنترل (بالاي ۲۳ سال) پس از اجـراي قـانون گواهينامـه موقـت، ۷ درصد کاهش داشته است. از آنجا که دادههاي جمـع آوري شـده پلـيس در صـحنه تـصادف شامل تعداد محدودي از اقلام هستند و جزئيات را در بر نميگيرند، براي بررسي دقيقتر و عميقتر تـأثير مـداخلات پلـيس در کـاهش مصدوميتهاي ناشي از سوانح ترافيکـي، بهتـرين و عملـي تـرين راه حل انجام مداخلات همگروهي آينده نگر در رانندگان مبتدي اسـت. مطالعات آينده بايد در جهت نشان دادن اين موضوع صورت پذيرنـد که آيا خستگي و عدم تمركز در تصادفات رانندگاني کـه گواهينامـه رانندگی موقت ميگيرند، نقش دارد يا خير؟ همچنين اين موضوع بايد مورد بررسي قرار گيرد کـه آيـا حـضور سرنشينان ميتواند باعث بر هم زدن تمرکز رانندگان زيـر ۲۰ سـال شود که در نهايت، به حادثه منجر گردد يـا خيـر؟ افـزوده بـر ايـن، توصيه ميشود براي به روز کردن روشهاي صدور و محدوديتهـاي اعمال شده براي گواهينامه موقت، ساز و كار موجود به طـور مـداوم ارزيابي شود. به نظر ميرسد که تـداوم راننـدگي بـا گواهينامـه رانندگی بـه صورت مشروط و لغو اعتبار گواهينامه در صورت بروز تخلفـات زيـاد به همراه درج امتياز منفي براي متخلفان يا تعليـق گواهينامـه هـاي آنها، بتواند در پيشگيري از سوانح رانندگي به صورت درازمدت موثر باشد.